۱۹:۳۰:۵۶ - شنبه ۲۵ فروردین ۱۳۹۷
داغ کن - کلوب دات کام Balatarin اشتراک گذاری در فیس بوک تویت کردن این مطلب
پیش‌فروش یک رئیس جمهور نظامی / یاداشت
پیش‌فروش یک رئیس جمهور نظامی / “یک رئیس جمهور نظامی پیش فروش می شود!!” این اوّلین بار نیست که در جامعه ایرانی صحبت از یک رئیس جمهور نظامی و به عبارت بهتر “دولتی پادگانی” می شود. از زمان صدارت نصراللّه مشیرالدّوله تا به اکنون بوده اند رؤسای دولتی که اسماً و رسماً در زمره نظامیان […]

پیش‌فروش یک رئیس جمهور نظامی / “یک رئیس جمهور نظامی پیش فروش می شود!!”

پیش‌فروش یک رئیس جمهور نظامی

این اوّلین بار نیست که در جامعه ایرانی صحبت از یک رئیس جمهور نظامی و به عبارت بهتر “دولتی پادگانی” می شود.

از زمان صدارت نصراللّه مشیرالدّوله تا به اکنون بوده اند رؤسای دولتی که اسماً و رسماً در زمره نظامیان و لشگریان بوده اند که از این میان می توان به رضا خان سردار سپه، رزم آرا، ازهاری و.. اشاره کرد.

بعد از انقلاب ۵۷ نیز بسته به شرایط مختلف، برخی از داوطلبان ریاست جمهوری، از جمله نظامیان و ژنرال های نظام بوده و بعضاً بیش از یک بار هم نامزد این سمت بوده اند. نظامیانی که شانس رجوع رأى مردم را به خود نداشته و حتّی تبلیغات و پیش زمینه سازی های صاحبان قدرت و ثروت نیز طرفی در ورود آنان به ساختمان دلرُبای خیابان پاستور نبست.

اخیراً امّا معدودی از چهره های نه چندان خوش نام جناح محافظه کار آمال و آرزوهای ناکام خویش را در برکشیدن یک شخصیّت نظامی به ریاست جمهوری بر زبان آورده و با استدلال به ناکارآمدی دولت حسن روحانی، نسخه یک “دولت پادگانی” را برای ملّت غیور و همیشه در صحنه پیچیده اند.

در این میان امّا آنچه بسیار عجیب و غریب است همنوایی برخی از ینگه دنیا نشیان از جمله هوشنگ امیر احمدی با شبیه سازی نه چندان منطقی با دولت فعلی ایالات متحدّه، در ارائه پیشنهاد “دولت پادگانی” با تندرو های داخلی است.

هنوز بیش از یک سال از سوزندان راهبردی ترین مُهره اصولگرایان که برای روز مبادا گذاشته بودند در دوازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری در مقابل حسن روحانی نگذشته که پیش فروش زودهنگام یک رئیس جمهور نظامی به افکار عمومی جامعه ایرانی در سال ۱۴۰۰ توسط بخش پنهان امّا قدرتمند محافظه کاران را می توان اشتباهی دیگر بر روی دیگر اشتباهات تاکتیکی آنان اضافه کرد.

محافظه کاران که کم از فرصت سوزی و مُهره سوزی اصلاح طلبان ندارند طی این سه دهه ثابت کرده اند شاگرد خوبی در مدرسه تاریخ و سیاست ایران نیستند و این بار نیز با اشتباهی محاسباتی می روند تا آخرین میخ را بر تابوت عقلای خموش خود بکوبند و دست تندرو ها و افراطیون جناح متبوع خود را در عرصه سیاسی ایران کاملاً باز گذارند.

امّا در این میان آنچه تقریباً قطعی است حتّی در صورت ناکامی دولت حسن روحانی در تحقق وعده ها و برنامه های خود ؛آنگونه که محافظه کاران آرزو می کنند؛ “بناپارتیسم” آنگونه که کارل مارکس معتقد است، اقبال جامعه ایرانی و نسخه شفا بخش حلّ مشکلات آنان نخواهد بود و افکار عمومی در طی این سه دهه ثابت کردند که حتّی اگر به دام پوپولیسم و عوام گرایی بیفتند از نظامی گری و “دولت پادگانی” چندان روی خوشی ندارند.

عقلای محافظه کار بهتر است با به دست گرفتن عنان جناح خود، بیشتر از این نگذارند تا افراطیون چوب حراج بر شخصیّت های ملّی زده و منافع ملّی را قربانی امتیازات جناحی و زود گذر خود کنند.

ایران اینفورمر / عليرضا صادقي افجدي

داغ کن - کلوب دات کام Balatarin اشتراک گذاری در فیس بوک تویت کردن این مطلب